Centrum psychoterapii w Bydgoszczy

pytania i odpowiedzi

strona główna / pytania i odpowiedzi

Czym się różni psychoterapeuta od psychologa i psychiatry?

Psychoterapeuta
Osoba z tytułem magistra kierunków społecznych lub humanistycznych oraz dyplomem ukończenia specjalistycznego 4-letniego szkolenia z zakresu psychoterapii, które obejmowało takie elementy jak: szkolenie teoretyczne, szkolenie praktyczne, pracę pod superwizją oraz terapię własną. Przedmiotem oddziaływań psychoterapeuty jest rozpoznawanie i leczenie problemów emocjonalnych, zaburzeń psychicznych, pomaganie w trudnych sytuacjach życiowych, rozwój osobowości. Może pracować w różnych orientacjach psychoterapeutycznych, w zależności od ukończonego szkolenia oraz przekonań filozoficzno-etycznych.

Psycholog
Osoba, która uzyskała dyplom magistra psychologii i jest teoretycznie i praktycznie przygotowana do diagnozy psychologicznej oraz, jeśli ukończyła odpowiednie szkolenie, może wykonywać testy psychologiczne. Stosuje w swojej pracy metody psychologiczne. Może zajmować się poradnictwem indywidualnym, rodzinnym, zawodowym, orzecznictwem.

Psychiatra
Lekarz, który ukończył studia medyczne i zdobył stopień specjalizacji z zakresu psychiatrii. Zajmuje się rozpoznawaniem i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Stosuje farmakoterapię oraz elementy pomocy psychologicznej.

Czy mogę terapeutę zapytać o jego kwalifikacje zawodowe?

Żaden dobrze przygotowany do swojego zawodu psychoterapeuta nie będzie zdziwiony takim pytaniem i chętnie udzieli wyczerpujących odpowiedzi. Ważne jest, aby pacjent czuł się bezpiecznie. Warto zapytać o orientację psychoterapeutyczną oraz sprawdzić, czy osoba, do której się zgłosiliśmy, pracuje pod superwizją, czyli czy korzysta ze wsparcia bardziej doświadczonego psychoterapeuty. Każdy terapeuta powinien mieć też doświadczenia swojej własnej długoterminowej psychoterapii.

O czym będę rozmawiać z psychoterapeutą?

Tematy są zawsze są bardzo indywidualne, czasami określane na pierwszych sesjach, czasami jednak krystalizują się dopiero w toku dłuższej pracy. Zaczniemy od tego, że usiądziemy naprzeciw siebie i porozmawiamy o rzeczach, które Cię męczą, o Twoich wątpliwościach, konfliktach i ich przyczynach. To Ty będziesz wybierać tematy, zadaniem terapeuty będzie podążanie za Tobą, towarzyszenie ci i wspieranie.

Co się we mnie może zmienić w efekcie terapii?

Oczywiście zależy to od celów terapii, które zostaną sformułowane na pierwszych spotkaniach i jest indywidualne dla każdego z naszych klientów. Jednak to, co obserwujemy u osób kończących terapię możemy zebrać w następujące "zmiany":

  • bez lęku manifestują siebie, swoją indywidualność, czyli nie martwią się o to, co powiedzą inni na ich temat
  • uświadamiają sobie jasno własne myśli i uczucia, co powoduje u nich wzrost pewności siebie
  • czują, że potrafią kochać innych ludzi; czują, że są kochani
  • odczuwają wzbogacenie siebie
  • przyjmują odpowiedzialności za siebie i swoje życie, potrafią świadomie nim kierować
  • doceniają dobrą komunikację z innymi, polegającą na jasnym mówieniu i uważnym słuchaniu

Czy to normalne, że boję się psychoterapii?

Można odpowiedzieć krótko - nie ma się czego bać. Tylko z doświadczenia wiem, że takie słowa nie powodują zmniejszenia lęku. Jest naturalnym, że boimy się zmiany, że boimy się poczucia zależności od obcej osoby, że wstydzimy się przyznać do swoich słabości. To normalne. I terapeuta jest gotowy do rozmowy na każdy z tych tematów. Najczęściej uczucie lęku i niepewności mija po pierwszych spotkaniach

Jak często trzeba się spotykać z terapeutą?

Aby proces, jakim jest psychoterapia mógł zachodzić, potrzebne są określone warunki. Zazwyczaj są to regularne sesje, raz, dwa razy w tygodniu. Natomiast kiedy odbywają się rzadziej, to mają formę raczej sesji o charakterze wspierającym, poradnictwa.

Czy psychoterapia mnie za bardzo zmieni, czy będę jeszcze sobą?

Często psychoterapia wzbudza różne obawy. Wiele osób zastanawia się, jak psychoterapia ich zmieni, jacy będą, kim będą za jakiś czas. Niektórzy obawiają się braku wpływu na proces psychoterapii. Podczas gdy tak naprawdę, ten proces toczy się właśnie w nich, to oni pozwalają mu rozwijać się lub zatrzymują go, kiedy toczy się zbyt szybko lub ujawnia coś, co niepokoi. Psychoterapeuta jest zaś towarzyszem w tym procesie, pomaga nazywać, rozpoznawać to, co się pojawia. Jest trochę jak przewodnik górski, który zabiera towarzysza w dobrze znany sobie świat.

Co mogę zyskać dzięki psychoterapii?

Z całą pewnością lepsze samopoczucie, które wynika z niższego poziomu stresu, ze zrozumienia swoich potrzeb i akceptacji samego siebie, ze zdrowszych relacji z najbliższymi, a co za tym idzie z mniejszej ilości konfliktów w otoczeniu. Najważniejsze zaś jest to, że lepiej poznasz siebie i dzięki temu będziesz w stanie dokonać istotnych zmian w swoim życiu.

W czym i kiedy psychoterapeuta moze pomóc ?

W czym i kiedy psychoterapeuta może pomóc? 



 
Postaramy się, aby poniższa lista była pełna, ale być może powstaną w Was jakieś wątpliwości. Można wtedy oczywiście  dopytać.
Depresje 
Nie będziemy  wymieniać tu objawów wg klasyfikacji; natomiast należy zwrócić  uwagę na objawy, które można opisać tak: poczucie ogólnego bezsensu życia, problemy ze snem (i z jego niedomiarem, ale tez z nadmiarem), obniżona samoocena, niechęć do podejmowania się codziennych zajęć, wybuchowość i nietrzymanie złości bez zależności woli. 
Objawy mogą być bardzo widoczne, ale tez mogą być prawie niezauważalne, za to uciążliwe dla danej osoby, jak i dla otoczenia. Jeśli inni mówią Wam: weź się w garść, a Wy nie potraficie, jeśli wybudzacie się o świcie i nie możecie już zasnąć, jeśli nosicie w sobie zalegające poczucie żalu do siebie i do świata... to wszystko wymaga przynajmniej autorefleksji, czy to nie aby depresja? 
W depresji ważna jest wizyta u lekarza psychiatry, który zadecyduje o ewentualnym wsparciu farmakologicznym. Natomiast metodą leczenia z wyboru jest psychoterapia. 

Nerwice 
Podstawą nerwicy jest lęk, choć nie zawsze odczuwany wprost. Czasami lęk jest tak rozlany, że już nie pamiętamy, nie możemy sami odkryć, co za nim stoi. Istotne jest, aby zwrócić uwagę, czy występują takie objawy jak: natręctwa zachowań lub myśli, zamartwianie się o wszystko i wszystkich, przymusowe zakupy i wiele innych. 
Jeśli przeszkadzają Wam te zachowania w codziennym życiu - dobra wiadomość: psychoterapia jest dla nerwicy metodą skuteczną. 
Wspomnę tylko jeszcze, ze "być zdenerwowanym" to nie to samo, co mieć nerwicę. "Zdenerwowanie" raczej jest stanem, w którym przeżywamy wiele emocji na raz i nie bardzo możemy je nazwać i wskazać ich podstawowe źródła. 

Nie radzenie sobie z emocjami 
oraz nie radzenie sobie w relacjach z innymi ludźmi. Traktuję te dwa problemy łącznie, bo zazwyczaj razem występują i mają podobne przyczyny. 
Zazwyczaj dzieje się tak wtedy, gdy odczuwamy, ze z naszym życiem dzieje się coś, nad czym utraciliśmy kontrolę, czego nie rozumiemy. Często wtedy poszukujemy metod samoleczenia. I jeśli są to metody takie jak: rozmowa z mądrym przyjacielem, retrospekcja, przeczytanie książki poradnikowej i wyciągnięcie z niej wniosków i wprowadzenie zmian w swoim życiu, i metody te powodują odczuwalny spadek napięcia - jesteście na dobrej drodze. Natomiast jeśli dzieje się tak, że w kolejnych sytuacjach macie poczucie, że jesteście znowu w tym samym miejscu, że znowu powtarzacie jakiś schemat, którego zasad nie rozumiecie, to może czas na  zmianę? Psychoterapia właśnie do tego jest  

Bóle, których pochodzenia lekarz nie potrafi wyjaśnić 
Być może pojawiło się tu Wasze zdziwienie, że psychoterapia zajmuje się leczeniem bólu. Tak. I w dodatku znaleziono nazwę na taki objaw trudności emocjonalnych. To somatyzacje. 
Czy mówiąc w uproszczeniu: jest to przezywanie trudnych emocji nie w świadomości, tyko zepchnięcie ich tak głęboko, że mogą zaistnieć jedynie poprzez sygnał z ciała. 
Aby wszystko wyjaśnić do końca, podam znany większości osób przykład: w pracy zdarzyła się przykra sytuacja, a wracacie do domu i boli Was głowa. Osoby bardziej świadome łączą te fakty, ale nie wszyscy potrafią tak reagować w określonych sytuacjach, aby ból głowy po prostu nie powstał. Tego można nauczyć się na psychoterapii  
Bywają problemy bardziej skomplikowane - opisane zostały przypadki paraliżu częściowego, utraty widzenia, czy nawet utratę mowy. We wszystkich tych przypadkach przyczyny były w psychice, nie w somatyce. 

Problemy wychowawcze 
Jeśli Twoje dziecko robi się apatyczne, lub odwrotnie: agresywne; jeśli wagaruje, jeśli masz poczucie, że go nie rozumiesz, a jego zachowanie Cię niepokoi; a wszystko to trwa jakiś czas - warto zasięgnąć porady psychoterapeuty (specjalizującego się w terapii rodzin). Zapewne zaprosi Was z całą rodziną do gabinetu i z całą pewnością opowie o swoich hipotezach tego stanu oraz zaproponuje metody zmiany. 
Zresztą terapię rodzin stosuje się w wielu innych przypadkach, nie tylko w problemach z dziećmi (tymi nastoletnimi też). Zdarza sie, że zachowanie dzieci jest symptomem problemów, które przeżywa rodzina w innych obszarach, a dziecko niejako jest papierkiem lakmusowym wskazującym, że cała rodzina potrzebuje pomocy. 

Problemy w związku 
Tu potrzebna jest chwila zastanowienia się, czy z punktu danego pacjenta lepsza jest pomoc indywidualna, czy też może terapia pary. Decyzję może pomóc podjąć terapeuta, ale można też kierować się samodzielnie określonymi potrzebami. 
Problemy w związkach są czasami bardzo zagmatwane i skomplikowane. Doświadczenie wielu osób jest takie, że o ile w relacjach ze znajomymi radzą sobie raczej dobrze, to w związkach dzieje się z nimi coś niezrozumiałego, całkowicie nie do ogarnięcia i opanowania. I choćby nie wiem, ile się starali, nie udaje się. W tym momencie warto umówić się do psychoterapeuty. 

Zespół stresy pourazowego 
Jest to zespół objawów, które utrzymują się latami i już trudno je połączyć z traumatycznym zdarzeniem z przeszłości. Czasami leczenie jest trudne i długotrwałe, ale możliwe. 
Natomiast ważna jest wiedza, że warto zwrócić się o pomoc, gdy doświadczamy dużego stresu, ponieważ teraz dzieje się w naszym życiu trauma. Możemy zapobiec powstania uciążliwych objawów w przyszłości. I choć być może ostatnią rzeczą, o której myślicie wtedy, gdy przeżywacie traumę, jest wizyta u terapeuty - pozwólcie sobie pomóc. Po prostu. 
Tutaj również myślę o wszystkich ciężkich i długotrwałych chorobach. 

Chęć lepszego poznania siebi
To grupa pacjentów dobrze zmotywowanych do pracy terapeutycznej, bowiem oprócz motywacji negatywnej (unikanie cierpienia) mają również motywację pozytywną (chęć rozwoju osobistego) 
Ostatnio psychoterapia staje też po prostu się modna. Szczególnie w środowisku młodych osób, to bardzo pożyteczna moda - dzięki terapii możemy naprawdę poprawić jakość swojego życia, poczuć się lepiej w swojej własnej skórze, odczuwać więcej satysfakcji z pracy zawodowej, z relacji z innymi ludźmi, z życia rodzinnego. Dobry wydaje się więc pomysł chodzenia na psychoterapię także wtedy, kiedy po prostu chcemy lepiej poznać samych siebie, a nie umiemy wynaleźć żadnego problemu, który da się konkretnie opisać. Trzeba się przygotować jednak, że taka psychoterapia będzie miała inny charakter, i często będzie trwała dłużej. 
I przy tym pamiętać musimy, że nawet psychoterapia najdłuższa i u najlepszego psychoterapeuty, nie spowoduje, że staniemy się ludźmi doskonałymi, bez żadnych problemów, nie przezywających nigdy trudnych emocji. 


Wykonanie - firma Wena.Net